ei/en klokke
rzeczownik, rodzaj żeński, rodzaj męski
zegar, zegarek; dzwon; godzina (na zegarze)
Ucz się „klokke” w OrdkortFormy
| Liczba pojedyncza | Liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Forma nieokreślona | ei/en klokke | klokker |
| Forma określona | klokka / klokken | klokkene |
Prostymi słowami po norwesku
et apparat som viser tiden; også en bjelle
Przykłady
- Hva er klokka?Która godzina?
- Klokka er ti over åtte.Jest dziesięć po ósmej.
- Jeg har mistet klokka mi.Zgubiłem zegarek.
Przydatne zwroty
- klokka sju o siódmej
- hva er klokka? która godzina?
- vekkerklokke budzik
Warto wiedzieć
Godzinę zawsze podaje się z klokka: Klokka er tre, Vi møtes klokka fem. W piśmie często skraca się do kl.: kl. 15.30. Norwegowie piszą w systemie 24-godzinnym, a mówią w 12-godzinnym — podobnie jak Polacy. Klokke jest rodzaju żeńskiego albo męskiego: klokka/klokken.
W słowniku Bokmålsordboka
- dyp metallskål som henger med bunnen i været (med fritthengende kolv inni), og som brukes til å ringe med; stor bjelle støpe klokker · det kimer i klokker
- instrument som måler og viser tid; ur kunne klokka · kikke på klokka
- tidspunkt, klokkeslett; forkortet kl. hvor mye er klokka? · vi møtes klokka åtte
- apparat som gir lydsignal klokka ringer når det er mat
- kuppelformet beholder
Stałe wyrażenia
- biologisk klokke – det at mange biologiske prosesser foregår rytmisk og uavhengig av ytre forhold
- klokka tikker – det haster
- gå som en klokke – fungere jevnt og sikkert
- klokken er slagen – det er over eller forbi med noe
Wyrazy złożone
kirkeklokke, skipsklokke, bestefarsklokke, gullklokke, stoppeklokke, alarmklokke, dørklokke, dykkerklokke
Bokmålsordboka, Universitetet i Bergen og Språkrådet, ordbøkene.no, CC-BY 4.0